Als de zon feller gaat schijnen en het hoge gras aan de kant van de weg begint te verdrogen, moeten we als hondenbaasjes extra alert zijn. In de periode van mei tot en met augustus transformeert het alledaagse polder- of stadsgras namelijk in een van de grootste zomeregernissen voor honden: de grasaar.
Hoewel ze er vrij onschuldig uitzien, belanden er elk jaar weer duizenden honden mee op de behandeltafel. Waarom zijn deze droge sprietjes zo berucht, en hoe houd je jouw viervoeter veilig?
🔬 De anatomie van een valstrik
Aan het begin van het seizoen zijn de bloeiende graspluimen nog groen en flexibel. Maar zodra de zomerse hitte toeslaat, drogen ze uit tot goudgele, harde ‘pijltjes’. Zodra het gras volwassen is, valt de pluim uiteen in tientallen losse zaden.
Dat ze de bijnaam ‘kruipertjes’ hebben gekregen is geen toeval:
- Ingebouwde weerhaakjes: Een grasaar is zo ontworpen dat hij zich bij de minste beweging vastgrijpt.
- Eénrichtingsverkeer: Door de richting van de haakjes kan het zaadje maar één kant op bewegen: altijd dieper.
Wanneer een hond door een strook hoog gras snuffelt of rent, haken de scherpe punten zich vast in de vacht (met name bij langharige honden). Vervolgens ‘kruipen’ ze gestaag naar de huid, om zich uiteindelijk een weg naar binnen te boren.
🚨 Waar moet je op letten na de wandeling?
Een grasaar die het lichaam binnendringt veroorzaakt pijnlijke ontstekingen. In het ergste geval kan het zaadje zelfs doorstoten naar vitale organen zoals de longen. Omdat honden het niet kunnen zeggen, is het zaak om hun lichaamstaal te ‘lezen’.
Wees extra alert als je hond na het uitlaten de volgende signaalreakties vertoont:
- De neus: Blijft je hond achter elkaar niesen of wrijft hij fanatiek over zijn snuit?
- De oren: Kopschudden, de kop schuin houden of dwangmatig krabben aan één oor wijst vaak op een grasaar in de gehoorgang.
- De pootjes: ZIE je je hond plotseling mank lopen of onophoudelijk likken tussen zijn teentjes? Een piepklein rood gaatje is vaak het ‘ingangspunt’.
- De ogen: Veel knipperen of traanogen. (Pas op: door het knipperen verdwijnt het zaadje vaak razendsnel achter het ooglid).
🏥 Wat moet je doen bij twijfel?
Steekt er ergens een sprietje uit dat je makkelijk kunt vastpakken? Trek het er dan direct uit met een pincet.
Zie je niets meer zitten, maar vertoont je hond wél de bovenstaande reacties? Aarzel niet en bel de dierenarts.
Hoe sneller je erbij bent, hoe gemakkelijker de behandeling is. In een vroeg stadium kan de arts het ‘kruipertje’ soms zo te pakken krijgen. Wacht je te lang en zit de aar diep in de gehoorgang, neusholte of onder de huid? Dan is een operatieve ingreep onder narcose helaas vaak de enige optie.
🤝 Samen voor een veiliger uitlaatgebied
Preventie begint natuurlijk bij de wandeling zelf. Vermijd in de zomermaanden smalle paadjes met hoog, verdord gras en check na elke wandeling vluchtig de pootjes, oren en oksels van je hond.
Maar er is ook actie nodig vanuit de omgeving. Veel gemeenten maaien minder om de natuur haar gang te laten gaan. Dat begrijpen we, maar het mag niet ten koste gaan van de veiligheid van onze huisdieren. Daarom is het goed als lokale besturen om ten minste de directe randen van hondenlosloopgebieden en wandelpaden kort te houden en het maaisel meteen af te voeren. Of kijken naar andere oplossingen. Jij kan daar bij de gemeente om vragen.
